Over Abraham H. Maslow

 

Abraham Maslow

Behoefteniveaus

Maslow's waarnemingen

Topervaringen

Het evenwicht

Aanvullingen van mij

Waarneembaarheid behoeften

Transcendatie

Maslow en de wetenschap

De gezonde mens

Maslow nu

 

 

Maslow's waarnemingen

De belangrijkste punten van het Humanisme van Maslow zijn de opeenvolgende behoeften om te bevredigen en de net besproken zelf-actualisatie en topervaringen. Hoe deze laatste twee precies bereikt konden worden, was hem niet geheel duidelijk. Het was hem alleen bekend dat het bestaat. Dit alles is door onderzoek naar voren gekomen. Hij heeft uit een grote groep van zo'n drieduizend personen diegenen geselecteerd die volgens hem voldeden aan de voorwaarde van aanwezigheid van de drang naar zelf-actualisatie, of er tenminste dicht bij in de buurt stonden. Ook een aantal bekende personen betrok hij in zijn onderzoek. Dit laatste gebeurde door de gegevens die over de persoon bekend waren te bestuderen.
Een van de eerste ontdekkingen bij het onderzoek van Maslow naar de groep zelf-actualiseerders, was dat ze een beter waarnemingsvermogen hadden. Ze prikten veel eerder door onechtheid heen en beoordeelden situaties veel beter. Dit was geen kwestie van smaak, maar het kwam louter en alleen door de betere beoordeling. Maslow is van mening dat smaak ook niet bestaat. Het is een kwestie van een beter waarnemingsvermogen. Dit komt doordat de zelf-actualiseerders meer zelfvertrouwen hebben, geen vooroordelen hebben en zich niks laten aanpraten waar ze zelf niet in geloven. Door deze situatie zijn ze in staat tot betere waarnemingen, want er zijn geen andere factoren aanwezig dan alleen de waarneming.
Zelf-actualiseerders zijn veel meer zichzelf en veel ontspannender. Schijngedrag, drukdoenerij, oneerlijkheid, valsheid, onzekerheid, ze kennen het gewoon niet. Over onjuiste toestanden, zoals agressie en kwetsen, kunnen ze zich wel druk maken, want het past niet in de wereld die zij voor ogen hebben. Het is een ander soort mensen die vaak onopvallend aanwezig zijn. En er gaat een bepaalde rust van hun uit die vrij natuurlijk overkomt. Over het algemeen heeft hij zijn eigen gedragsregels die niemand hem oplegt en de zelf-actualiseerder is veel ruimdenkender en spontaner. Zijn gedrag ligt qua levenshouding dicht bij die van een kind.
De niet-zelf-actualiseerders worden veel meer gedreven door hun tekortkomingen van behoeftes, of beter gezegd door hun tekorten van de behoeftes te herstellen. De zelf-actualiseerders zitten in een geheel andere situatie want er zijn weinig of geen onbevredigde behoeftes (anders waren ze geen zelf-actualiseerders). Hun drang is daarom heel anders. Het is meer ter eigen voldoening omdat ze er plezier in hebben en niet om hun tekortkomingen op te lossen. Muziek spelen omdat het leuk is, of muziek spelen voor de bewondering of het applaus, geeft aan dat er verschillende beweegredenen zijn. Iemand die het echt voor zijn plezier doet, speelt het liefste in afzondering, terwijl de aandachtzoeker het liefste zoveel mogelijk bewondering en aanbidding heeft. Dit geeft namelijk een gevoel van erkenning. Krijgt men applaus, dan voelt men zich beter. Wordt men uitgefloten, dan zal de stemming behoorlijk dalen.
Als zelf-actualiseerders zich bezighouden met problemen, zijn dat meestal problemen die buiten hun zelf liggen. Het feit dat men zelf-actualiseerder is, duidt er namelijk al op dat men geen of heel weinig persoonlijke problemen heeft. Daarnaast hebben ze ook een bepaald doel in het leven of iets waar ze veel interesse voor hebben. En er is vaak de behoefte om in afzondering te zijn of zich ergens alleen mee bezig te kunnen houden. Dit is geen eenzaamheid, maar een behoefte waar men naar streeft. Er kan zelfs irritatie ontstaan als men gestoord wordt.